Top

Biblia Horroru

Na początku był lęk...

ilsa333

Uwolnij bestię

The Purge/ Noc oczyszczenia (2013)

noc oczyszczenia recenzja

W niedalekiej przyszłości, zaraz po wybuchu największego kryzysu w dziejach Ameryki 'Ojcowie Założyciele’ wpadają na genialny pomysł zwalczania bezrobocia, przestępczości – ogólnej eliminacji wszystkiego, co złe dla wspaniałego kraju. Paradoksalnie chcąc 'zreformować’ obywateli i ukrócić ich najgorsze poczynania tak naprawdę popuszczają im pasa. Ale tylko na jedną noc. Noc 26 marca jest nocą oczyszczenia. Od godziny 19 do 7 rano wszelkie przestępstwa są dozwolone. Czyli możesz wparować odo domu szefa, który Cię wkurwiał przez cały rok i wywalić do niego z karabinu. Jak Ci mało, zgwałć mu żonę i dzieci zrzuć z balkonu. Od razu Ci ulży.

noc oczyszczenia recenzja

Niestety, taki Twój szef na pewno ma chatę wyposażoną w najnowsze systemy zabezpieczeń, więc będzie raczej ciężko.

W rzeczywistości ofiarami corocznej czystki padają ludzie z najniższych warstw społecznych, ludzki bezbronni, których z satysfakcją można się pozbyć.

Głównymi bohaterami tego filmu jest zamożna rodzina Sandinów. James – w tej roli Ethan Hawke- dorobił się na systemach zabezpieczeń domów. Każdy w luksusowej dzielnicy, w której mieszka musi coś takiego mieć.

W noc oczyszczenia zostaje w domu z rodziną mimo iż deklaruje poparcie dla czystki, która uczyniła go milionerem nie zamierza chodzić i mordować. Ale inni tak. A co będzie jeśli ktoś będzie chciał oczyścić się z nienawiści do jego rodziny? Co jeśli bajońsko drogie zabezpieczenia nie wytrzymają? Więcej chyba nie warto mówić.

noc oczyszczenia recenzja

Reżyserem „Nocy oczyszczenia” jest James DeMonaco. Zaś głównym producentem jest znany z futurystycznych i mało optymistycznych wizji Michael Bay.

Film nie zaskakuje nowatorskością wykonania. Blisko mu do klasycznych w formie  obrazów o 'nieproszonych gościach’: „Funny Games”, „Nieznajomi”, „Oni”… Jednak posiada tą warstwę Sci-fi, czyli wizję przyszłości, w której nie możesz zadzwonić po gliny czy karetkę. To nieco ułatwiło sprawę twórcom, bo przynajmniej nie musieli kombinować z niuansami ,do których zawsze przyczepiają się widzowie (a dlaczego zamiast zadzwonić na 911 dzwoni do mamy, a dlaczego zamiast uciekać na dwór uciekają na piętro itp.) Tu jedyną nadzieją na ratunek są sami zainteresowani.

noc oczyszczenia recenzja

Jeśli chodzi o całą ideologiczną wymowę tego filmu to powiem tak: w tym szaleństwie jest metoda. Mimo iż większość widzów się bulwersuje to ja uważam, że 'noc oczyszczenia’ trwa każdej nocy. Ofiary w osobach z najniższych warstw społecznych mało kiedy zajmują stróży prawa. Nikt nie będzie przeprowadzał śledztwa w sprawie zaciukanego anonimowego bezdomnego.

Do racji bytu takiej czystki dorobiona jest ideologia nie tylko społeczna i ekonomiczna, ale i psychologiczna.’Uwolnij bestię’ brzmi hasło. Zabij a przeżyjesz khatarzis i tym podobne. Czy to się komuś  to podoba, czy nie w człowieku tkwi bestia, a filmowa wizja jest taka by pozwolić tej bestii grasować przez jedną noc.

Film trzyma w napięciu to też zapewni widzowi rozrywkę, ale też ma w sobie tą pochmurną wymowę i aż chce się w tym przypadku powiedzieć: w każdej bajce jest ziarnko prawdy.

Moja ocena:

Straszność:7

Fabuł:8

Klimat:6

Zdjęcia:7

Aktorstwo:7

Zaskoczenie:6

Zabawa:9

Dialogi:5

Oryginalność:7

To coś:7

69/100

Zgaś światło

Opętanie Davida O’Reilly/ Possession of David O’Reilly (2010)

opętanie Davida O'reilly recenzja

Jest noc, po mile spędzonym wieczorze Kate i Alex układają się do snu w swoim mieszkaniu. Budzą ich odgłosy dobijania się do drzwi. Okazuje się, że to kumpel Alexa David.Dowiadują się, że David ma wszelkie powody podejrzewać, że jego dziewczyna wali go w rogi, toteż tej nocy potrzebna jest 'interwencja kryzysowa’ przy szklaneczce czegoś mocniejszego.

opętanie Davida O'reilly recenzja

David ostatecznie spędza u pary cały weekend jednak jego zachowanie wydaje się czymś więcej niż rozpaczą po stracie ukochanej. David zaczyna snuć się po domu przyjaciół twierdząc, że ktoś czy też coś kryje się w ciemności i dybie na ich życie. Nikt po za Davidem nie widzi owych cudów, ale wszyscy dają się końcu ponieść zbiorowej histerii.

opętanie Davida O'reilly recenzja

Jak na horror ze słowem 'opętanie’ w tytule jest to film dość nietypowy. Przede wszystkim demony, czy też duchy rzekomo nawiedzające dom przyjaciół Davida nie materializują się przed widzem praktycznie wcale. Jeżeli uda nam się coś dostrzec jest to obiekt bardzo niejednoznaczny i ciężko stwierdzić, czy tam coś jest czy po prosu przemieszczające się światło zrobiło nam psikus.

Dzięki relacji Davida jesteśmy na bieżąco z sytuacją- coraz bardziej dramatyczną, ale wszytko to co odczuwamy w związku z filmem opiera się tylko i wyłącznie na tym co rzekomo widzi David. Nie wiemy więc, czy Davidowi po prostu odkręciła się korba, zaciukał swoją panienkę, a teraz wyrzuty sumienia objawiają się poprzez ostre halucynacje, czy też faktycznie coś tu jest na rzeczy.

opętanie Davida O'reilly recenzja

opętanie Davida O'reilly recenzja

Jest to horror oparty na sugestii nie na jednoznacznie przerażających i obiektywnie działających duchach czy innych zmorach. Coś tam niby jest, coś stuka coś puka, ale zawsze dotyczy to tylko Davida i nie wiemy, czy bać się jego i jego wrzasków, czy też tego co kryje się za drzwiami.

Ciekawy zabieg, ale dość trudny i momentami męczący w odbiorze stąd też pewnie tak niska ocena filmu na FW.

Obraz raczej amatorski, debiut reżyserski Brytyjczyka Andrew Cull’a.

Wasza wola, co kto lubi;)

Moja ocena:

Straszność:8

Klimat:7

Fabuła:7

Aktorstwo:7

Zdjęcia:6

Zaskoczenie:6

Zabawa:7

Oryginalność:8

To coś:7

Dialogi:6

69/100

To było na melanżu

Sheitan (2006)

sheitan recenzja

Ekipa 'młodych gniewnych’ Francuzików baluje w klubie. Kiedy wreszcie zostają stamtąd wyrzuceni postanawiają pojechać wraz z nowo poznaną koleżanką do jej domu na wsi. Niestety ludzie są tam bardziej porąbani niż 'młodzi gniewni’, a na dodatek wyznają kult szatana.

„Sheitan” – gdybym miała ten film określić jednym słowem to wahałabym się między 'porąbany’ a 'chory’.

Pierwsza połowa debiutanckiego obrazu Francuskiego reżysera to szereg zdarzeń brawurowo obrazujących młodzieżową głupawkę: Bójka w kubie, obsesyjne polowanie na dupy, napad na stację benzynową, w celu skrojenia kilku paczek chrupków.

Nasi bohaterzy – ich męska część – to kolejno skośny macho, czarnoskóry bajerant i piedołowaty białas, który ciągle obrywa po pysku, a żadna dziunia nie chce przed nim rozłożyć nóg. Panienki to wyrwana przez Bajeranta barmanka z klubu i Eve gorąca lasencja, która zaprasza ich do wspomnianego wcześniej domu na wsi.

Gdy młodzi docierają już na głęboką prowincję wita ich tam stado baranów i zarządca domu Eve, Joseph. Całe wiejskie towarzystwo to istna plejada najróżniejszych sodomitów. Nikt tam co prawda nie zasuwa z piłą mechaniczną, ale jest niemniej dziwnie, a w końcu także i groźnie.

sheitan recenzja

Właściwa akcja rozpoczyna się właśnie na wsi, gdy Joseph prostak i dziwak o wyglądzie menela oprowadza ich po wiosce zapoznając z wiejskimi atrakcjami, w pakiecie jest oczywiście wpierdol od miejscowych i inne atrakcje.

Jazda typowo horrorowa zaczyna się wieczorem gdy w wigilię bożego narodzenia wszyscy zasiadają do stołu. Za kilka godzin Joseph rozkręci własną balangę…

sheitan recenzja

Ten film przez cały czas balansuje na granicy grozy i groteski. Humor jest tu czarny jak piekielna smoła, postaci iście karykaturalne. Na pewno taki przekaz nie każdemu się spodoba, bo na tejże prostej konwencji 'młodzi w domu na odludziu’ usnuto bardzo, bardzo dziwaczny twór. Wszystko jest tu utrzymanie w klimacie aroganckich odzywek, luzactwa graniczącego z menelstwem, wulgarności i braku jakiegokolwiek rozsądku.

sheitan recenzja

Jeśli chodzi o sam obraz satanizmu to jest on przedstawiony w dość krzywym zwierciadle. Bliżej tu do „Dziecka Rosemary„ niż do „Omena„.

Jeśli chodzi o wykonanie to z zachwytu nie ma nad czym piać, ale też nie jest tragicznie. Aktorzy są bardzo naturalni i z dużym zaangażowaniem wchodzą w swoje role – w sumie nie za łatwe. Muzyka to głównie gangsterski francuski hip hop. Ten rodzaj muzyki 'twardzieli’ zawsze mnie bawił to też jeśli chodzi o mój osobisty odbiór to przysłużyła się mocno komediowym walorom.

Dziwny, oryginalny twór. Mnie przypadł do gustu co nie znaczy, że z Wami będzie tak samo. Nudzić się raczej nie będziecie, bo fabuła jest poprowadzona w bardzo dynamiczny sposób.

Moja ocena:

Straszność:6

Fabuła:8

Klimat:7

Zabawa:10

Zaskoczenie:6

Zdjęcia:7

Aktorstwo:9

Oryginalność:9

To coś:7

Dialogi:6

67/100

Oto człowiek

Divide (2011)

divide recenzja

Grupie szczęśliwców udaje przeżyć się wybuch bomby atomowej w Nowym Jorku. Owi szczęśliwcy znajdują schronienie w piwnicy apartamentowca, gdzie jeden z bohaterów, ex żołnierz Mike przygotował schron na okoliczność apokalipsy. Nieboracy niewiedzą, że prawdziwa apokalipsa zacznie się właśnie teraz, gdy przyjdzie im dzielić ograniczoną przestrzeń życiową z obcymi osobami. Wśród nich znajdują się szlachetni i sprawiedliwi, dzielni i opanowani, ale z dnia na dzień bohaterom zaczyna coraz bardziej odbijać… Szala goryczy przelewa się w momencie gdy bohaterzy orientują się, że NIKT z zewnątrz nie przyjdzie im z pomocą, wręcz przeciwnie.

divide recenzja

Reżyser „Divide” zdobył sławę po filmie „Frontieres”, już teraz uznanego za klasykę torture porn. Jego nowszy obraz nie jest aż tak brutalny w formie, nie załapał się nawet na określenie horror. Jest thrillerem Sci-fi, który raczej unika tego co fantastyczne skupiając się na zwykłych ludziach postawionych w niezwykle dramatycznej sytuacji.

divide recenzja

Krwi jest sporo, brutalnych scen z użyciem siekiery również nie zabraknie. „Divide” może zszokować, czy obrzydzić widza.

Aktorstwo na wysokim poziomie, sporo znanych twarzy. Doskonała, nieco przygnębiająca muzyka.

Nie wiem jak długo bohaterzy „Divide” przebywali w brudnej piwnicy, ale obstawiam w ciemno, że przynajmniej miesiąc. Początek filmu nie zapowiada aż tak ostrej jazdy, choć już na wstępie mamy zapowiedz tego z której strony zaczną się problemy. Przede wszystkim pożywienie i woda. O kąpieli można tylko pomarzyć.

divide recenzja

Ludzie zamknięci na ograniczonej przestrzeni muszą jakość ze sobą współistnieć, ale nie każdy ma ochotę się podporządkować, dzielić resztkami fasoli. Dochodzi do konfliktów: kto wyjdzie z bunkra sprawdzić czy coś jest na zewnątrz, kto porąbie zwłoki Azjaty, którego zastrzelili, aż  wreszcie kto da dupy i komu;)

Może to zabrzmi zbyt patetycznie, ale chyba trafnie: mamy tu stopniowy rozkład człowieczeństwa. I nie mam tu na myśli gnijących zwłok w kiblu, tylko upadek jakichkolwiek zasad, które funkcjonują w normalnym świecie.

divide recenzja

W thrillerze „Bunkier” mamy trochę podobną sytuację, jednakże tam szczytem było zabicie za puszkę pepsi, tutaj powodów do morderstwa jest znacznie więcej.

Co wrażliwszy widz może się delikatnie mówiąc zniesmaczyć. Brud, smród, głód, brutalny seks, mord i obłęd. Oto człowiek w świcie gdzie nie ma nad nim kontroli.

Moja ocena:

Fabuła:10

Klimat:7

Straszność:9

Zdjęcia:7

Zaskoczenie:7

Zabawa:10

Aktorstwo:9

Dialogi:7

Oryginalność:7

To coś:8

81/100

Medium

Entity (2012)

entity recenzja

Ekipa dokumentalistów składająca się z dwóch kamerzystów, Matt’a i Davida, przewodnika Yuriego, medium Ruth i przywódczyni całej ekspedycji Kate, wyrusza do syberyjskiego lasu by zbadać sprawę 34 niewyjaśnionych morderstw. Na miejscu Ruth odkrywa, że las owszem był miejscem masowej egzekucji, ale prawdziwa makabra rozgrywała się położonym za lasem budynku.

entity recenzja

Powiem szczerze, że pierwsze wrażenie po chwili seansu było bardzo bardzo dobre. Muzyka filmowa,  nastrojowa, wyważona od razu wpadła mi w ucho. Ujęcia z udziałem duchów w lesie, w czasie wizji Ruth autentycznie wzbudziło we mnie coś na kształt lęku.

entity recenzja

Dalej jest niestety gorzej…

Nasi bohaterzy przenoszą się do nawiedzonego budynku, a tam mamy klasyczne manewry z latającą po ścianach kamerą. Nic mnie tak nie wkurwia jak tego rodzaju ujęcia. No, tak zapomniałam wspomnieć, że film jest paradokumentem.

W momencie, gdy znajdujemy się już w budynku twórcy przedstawiają nam kalkę scen z „Grave Encounters” w gorszym wykonaniu. Fanką wspomnianego filmu za żadne skarby świata nie jestem, toteż nastój mi się obniżył. Na szczęście po za latającą kamerą, mamy sporo ujęć statycznych to też szlag mnie do końca nie trafił.

entity recenzja

Dodam, że cała tajemnica nawiedzonego budynku jest dość interesująca, a już na pewno bardziej niż to co mieliśmy w „Grave Encounters”. 

SPOILER: Ów budynek, jak się wkrótce okazuje był miejscem prowadzenia dość pojechanych eksperymentów na osobach posiadających zdolności paranormalne. KONIEC SPOILERA

Trochę przeszkadzało mi, że skupiono się tylko na jednym 'złym duchu’, choć była ich tam masa.

Film z potencjałem, ale nie do końca wykorzystanym. Niektóre wątki były zbędne- historia Yurijego – inne, które mogły by tu sporo namieszać, zostały przemilczane.

Plusem na pewno jest muzyka, która świetnie budowała klimat. Druga zaletą była lokacja- Syberia – Rosja jakoś sama w sobie budzi we mnie niespokojne skojarzenia. To podnosi wartość w gruncie rzeczy przeciętnej produkcji. Będę jednak łaskawa, bo mam słabość do niskobudżetówek.

Moja ocena:

Straszność:8

Fabuła:7

Klimat:10

Zdjęcia:6

Aktorstwo:5

Dialogi:6

Zaskoczenie:6

Zabawa:8

Oryginalność:6

To coś:8

70/100

Co byś wolał?

Would You Rather (2012)

would you rather recenzja

Iris wraz z ciężko chorym bratem boryka się z poważnymi problemami finansowymi. Pomocną dłoń wyciąga do niej przyjaciel lekarza prowadzącego jej brata. Osobliwy mężczyzna proponuje Iris udział w przyjęciu w swojej posiadłości, gdzie goście będą się oddawać pewnej grze, w której udział i przede wszystkim zwycięstwo może rozwiązać wszystkie ich problemy, w szczególności te finansowe.

Iris udaje się we wskazane miejsce, gdzie czekają już organizatorzy i uczestnicy. Czas rozpocząć grę w „Co byś wolał?”

would you rather recenzja

Ciekawą sprawą jest, że jak zazwyczaj film, którego premiera przeszła bez najmniejszego echa okazał się produkcją dużo bardziej wartą uwagi niż większość szumnie zapowiadanych filmów.

Scenarzystą tego ciekawego obrazu jest reżyser niedawno tu opisywanego horroru „Primal„. Tym razem facet udowodnił, że ma łeb na karku i zamiast mieszać z jakimiś nieznanymi, drapieżnymi gatunkami skupił się na ludziach i ich wyborach.

Sporo ostatnimi czasy wypłynęło filmów, w których bohaterzy są zmuszani przez czarne charaktery do podejmowania dramatycznych i iście krańcowych decyzji. To się zaczęło chyba od hiciora zwanego „Piłą”. Od tej pory twórcy filmowi prezentują widzom najróżniejsze odmiany gier, w których stawką jest życie bohaterów.

Dość oszczędny w formie obraz nie atakuje widza przerostem zbędnych ozdobników. Wydarzenia rozgrywają się z zasadzie na przestrzeni jednego pomieszczenia gdzie goście pousadzani przy stole kolejno decydują np. czy wolą porazić prądem siedzącą obok staruszkę, czy młodą dziewczynę, czy wbić sąsiadowi szpikulec w udo ryzykując przebiciem tętnicy, czy wychłostać krańcowo wyczerpanego i skatowanego mężczyznę ryzykując, że w końcu wykorkuje.

would you rather recenzja

W miarę rozwoju gry wybory są coraz trudniejsze. Z ludzi zaczynają wychodzić najgorsze lub najlepsze cechy charakteru. Kto jest gotowy się poświęcić, a kto zabije z zimną krwią by wygrać?

Główną rolę w filmie powierzono Brittany Snow, która jednocześnie przyłożyła rękę do produkcji obrazu. Nie zobaczymy tu wiele znanych twarzy choć spora uwagę zwraca na siebie gwiazdka porno Sasha Grey bardzo dobrze wcielająca się w postać wrednej suki, Amy.

would you rather recenzja

Jest to na pewno obraz, który ma szansę wzbudzić w widzu silne emocje. Może szok, może przerażenie, może złość. Być może zmusi do zastanowienia nad tym, co Ty byś wolał?

Moja ocena:

Straszność: 8

Fabuła:9

Klimat:7

Zaskoczenie:7

Zabawa:10

Aktorstwo:9

Zdjęcia:8

Oryginalność:7

To coś:9

74/100