Top

Biblia Horroru

Na początku był lęk...

Każdy ma swoje zaplecza

Zaplecza – Dawid Kain

Istnieje drugi świat, równolegle do naszego. Jest bardziej przerażający niż rzeczywistość, która nas otacza. Przypomina labirynt bez wyjścia, jest ziejącą pustką, a jednocześnie gości wszystko, co zdolne jest nas przerazić. Dawid ma tylko sześc lat gdy się o tym przekonuje. Jako mały chłopiec podczas zakupów z matką gubi się w miejscu, które od tej pory nazywa zapleczem. Wspomnienie o nim oddziela go  grubą linią od zwykłej codzienności, od normalnych relacji i prostych radości. Gdy jego jedyny przyjaciel przepada bez wieści w tragicznych okolicznościach, Dawid tylko utwierdza się w przekonaniu, że w życiu czeka go tylko pustka zaplecza. Trwa w tej pustce aż przypadkiem poznaje Emilię, dziewczynę, z którą od razu znajduje wspólny język. Emilia jest jedyną osobą, która zdaje się dawać wiarę jego mrocznej opowieści o wizycie na zapleczach rzeczywistości. I wtedy Emilia znika, zupełnie jak niegdyś Marcin.

Rozpoczynając lekturę „Zapleczy” byłam przekonana, że będę mieć do czynienia ze zbiorem opowiadań. Jakoś tak się w środowisku utarło, że jak weird fiction, to opowiadanie, nowela najwyżej, a tu proszę, pełnometrażowa powieść utrzymana w klimacie weird fiction. Miła to niespodzianka, zwłaszcza, że szybko przekonałam się, że autorowi nie zabrakło pomysłu na wypełnienie kolejnych stron. A wypełnia je niepokojącymi opowieściami z pogranicza sennego koszmaru. Kain pisze o samotności, pewnego rodzaju samowykluczeniu z życia za sprawą jednego doświadczenia, które choć dla doświadczającego krańcowe, to jest bagatelizowane przez całą resztę otoczenia.

Tak więc mamy opowieść o traumie i samotnym jej przeżywaniu. Nie jesteśmy tak całkiem 'przy ziemi” więc zarówno samo wydarzenie jak i cała mitologia z nim związana ma charakter nadprzyrodzony. Główny motyw przewodni możecie kojarzyć z filmem „Backrooms”, a ten z kolei powstał na bazie tajemniczych zdjęć 'pokoi’ i creepy pasat o nich opowiadających. W powieści Kaina z resztą też pojawia się motyw internetowego forum, na którym można dzielić się swoimi paranormalnymi przeżyciami. I to właśnie dzięki osobom tam udzielającym się Dawid dowie się, jak działają zaplecza i z czym wiąże się fakt odwiedzin w tym miejscu.

Bardzo szybko mnie pochłonęła i zaangażowała ta opowieść, co w sumie zaskoczeniem nie było, bo podobne wrażenia wyniosłam z każdego do tej pory przeczytanego utworu Dawida Kaina.

Moja ocena: 8/10

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU

Najlepsze POLSKIE filmy grozy

Najlepsze POLSKIE filmy grozy

Drodzy Parafianie, to nie jest post dla zgrywy, serio zamierzam przedstawić Wam skromną listę najlepszych, moim zdaniem, polskich filmów grozy. Musicie się jednak pogodzić z tym, że część moich propozycji to kino niskobudżetowe, a więc mogą być problemy z dostępnością, część zaś to produkcje bardzo stare, więc the same, możecie mieć trudności z upolowaniem ich. Tak czy inaczej postanowiłam podjąć rękawicę i rzucić Wam co nieco na pożarcie w temacie kina rodzimego.

1. Demon (2015)

Jasnowłosa Żania przywozi z pobytu w Londynie przystojnego narzeczonego, Petera. Zamierza wraz z nim zamieszkać w domu odziedziczonym po dziadku, a przyjecie weselne urządzić w pobliskiej stodole. Tak też się dzieje. Jednakże dzień przed ceremonią Peter wykopuje na podwórku przed domem ludzie szczątki. To zdarzenie w jaki sposób zmienia go. Mimo iż w czasie przyjęcia weselnego chce zachować zimną krew jego stan psychiczny i fizyczny cały czas się pogarsza. To co wygląda na epilepsje według obecnego na weselu starego Żyda jest opętaniem. RECENZJA

2. Dom Sary (1985)

Doktor Wiktor bardzo martwi się o podupadającego na zdrowiu przyjaciela. Próbując dociec przyczyn nagłego osłabienia Kamila dowiaduje się, że to miłość do niejakiej Sary Bragi wysysa z młodzieńca wszystkie soki. Postanawia ratować przyjaciela o ile to możliwe, a także poznać Sarę, kobietę niezwykłej urody obdarzonej wręcz nadprzyrodzoną mocą uwodzenia. RECENZJA

3. „Widziadło” (1984)

Piotr cierpi z powodu nocnych koszmarów, w których nawiedza go widmo pierwszej żony, Angelki. Nie trudno się domyśleć, ze rudowłosa piękność jest zdecydowanym przeciwieństwem dworskiej damy. Piotr wierzy, że przed śmiercią piękna kobieta rzuciła na niego klątwę, która sprawia, że cały czas jest obecna w jego życiu i nie daje zaznać spokoju. RECENZJA

4. Dla Ciebie i ognia (2008)

Adam to młody dziennikarz zatrudniony w gdańskiej gazecie codziennej. Chcąc przyspieszyć rozwój swojej kariery postanawia napisać kontrowersyjny artykuł, w którym oskarża miejscowego proboszcza o zachowania pedofilske. Pewnego dnia na swojej drodze spotyka Janusza, który ratuje go od śmierci pod kołami pojazdu. Janusz jest grubą rybą na pomorzu toteż Adam postanawia się z nim zakumplować i pracować dla niego. Wszystko zaczyna się komplikować w dniu, w którym młody dziennikarz zaczyna otrzymywać tajemnicze przesyłki zawierające zdjęcia i filmy, na których jest jego narzeczona, wcielenie niewinności, Ania. RECENZJA

5. Lokis. Rękopis profesora Wittembacha (1970)

Naukowiec pastor Wittembach podróżuje po Żmudzi i Litwie w poszukiwaniu religijnego starodruku. Trafia do posiadłości ekscentrycznego hrabiego Michała, który mieszka wraz z szaloną matką i jej lekarzem. Hrabia również ma poważne problemy zdrowotne, męczą go migreny i pogrąża się w melancholii. Doktor Froeber towarzysząc pastorowi raczy go niezwykłą historią rodziny hrabiego Szamiota. Rodzinna legenda mówi o przyczynach szaleństwa matki hrabiego, która wkrótce po ślubie zostaje porwana przez niedźwiedzia i choć wychodzi z tej opresji cało, to do końca życia nie odzyskuje równowagi psychicznej, a przyjście na świat syna, Michała pogarsza jej stan. RECENZJA

6. Ciemno, prawie noc (2019)

Alicja Tabor jest pochodzącą z Wałbrzycha dziennikarką.  Reportaż nad którym aktualnie pracuje poświęcony jest sprawie zaginięć dzieci do jakich doszło w jej rodzinnym mieście.

Alicja przyjeżdża więc do domu, z którym nie wiąże najcieplejszych wspomnień i rozpoczyna dziennikarskie śledztwo. Każdy kolejny wywiad unaocznia ogrom zepsucia jakie trawi mieszkańców niegdysiejszych ziem odzyskanych. Zaś sama Alicja zagłębiając się w śledztwo odkrywa coraz więcej powiązań z historią swojego dzieciństwa. RECENZJA

7. Medium (1985)

Pomorze, lata 30 XX wieku. Hitler dochodzi do władzy, widmo wojny jest coraz bliższe. Komisarz Selin budzi się na plaży nie wiedząc dlaczego tam trafił. Młoda nauczyciela nieoczekiwanie zostawia klasę bez opieki, a dwóch młodych mężczyzn opuszcza rodzinne miasta, Warszawę i Berlin by stawić się w Sopocie. Wszyscy kierowani są niewidzialną siłą, nad którą nie sposób zapanować. RECENZJA

8. Monument (2018)

Grupa młodych ludzi ma odbywać praktyki studenckie w hotelu. Zaprawieni już w drodze, na miejsce przybywają w doskonałych humorach. Te jednak szybko psuje menadżerka hotelu, która od progu uświadamia ich jak ciężka harówka ich czeka. Studenci wykonują swoją pracę, w tym niedorzeczne obowiązki, których celu nie rozumieją. Wydaje się, że stopniowo tracą przy tym rozum i kontakt z rzeczywistością. RECENZJA

9. Droga w świetle księżyca (1972)

Młody szlachcic Julian Starzeński wraca do rodzinnego dworu z zagranicznych nauk. Tam czeka na niego ojciec, który pragnie by syn zajął się gospodarstwem oraz młoda macocha , której do tej pory Julian nie miał okazji poznać. We dworze panuje ciężka atmosfera – Podobnie jak i w cały kraju po klęsce powstania listopadowego. Ukochana Henryka, Katarzyna pragnie jak najszybciej opuścić to miejsce, a i jego syn tuż po przybyciu zaczyna doświadczać dziwnych wizji. Widzi w nich swą zmarło matkę, która upomina się o złożoną przez laty przysięgę. RECENZJA

10. Wilkołak (2018)

Polska, rok 1945. Grupa dzieci pod opieką najstarszej z nich, Hani, przybywa do prowizorycznego sierocińca zorganizowanego w zrujnowanej posiadłości pośrodku lasu, gdzieś w górach. Tam po wyzwoleniu z obozu Gross -Rosen mogą cieszyć się namiastką wolności. Jednak ta wolność naznaczona jest obozową traumą i głodem, który doskwiera dzieciom w zasadzie pozostawionym samym sobie. Czekając na pomoc ze strony Rosjan zostają otoczeni przez błąkające się w okolicy esesmańskie psy, szkolone do zabijania uciekających więźniów. RECENZJA

11. Carmilla (1980)

Nieopodal okazałego domostwa karoca wioząca pewną damę ma wypadek. Podróżnicy znajdują schronienie we wspomnianym domu. W wyniku zdarzenia najbardziej ucierpiała młoda dama, Carmilla, więc zamieszkująca dom rodzina postanawia otoczyć ją opieką,a tym czasem jej opiekunka będzie kontynuować wyprawę w celu załatwienia 'spraw najwyższej wagi.’ Carmilla szybko zwraca uwagę córki Pana domu, młodziutkiej Laury. Obie dziewczyny zgodnie twierdzą, że widziały się już wcześniej. We śnie. RECENZJA

12. Wilczyca (1983)

Jest zima. Kasper Wosiński zarządca w pałacu hrabiego Ludwika i jego powstańczy pobratymiec powraca do domu aby spotkać się z konającą małżonką, Maryną. Maryna choć piękna, a może dlatego, że piękna, prowadziła się bardzo źle. Puszczała bez przerwy za co mąż często musiał wymierzać jej kary cielesne. Mateusz, brat Kacpra, który również czuwa przy chorej aż do momentu wyzionięcia przez nią ducha, opowiada mu o szatańskich sztuczkach i czarnej magii, którą lubiła zabawić się Maryna. Kobieta umierając przeklina męża obiecując, że wróci do niego pod postacią drapieżnika. Zapobiegliwy Mateusz przebija serce truposzki osikowym kołkiem by zapobiec jej powrotowi zza światów. RECENZJA

13. Leśne doły (2011)

Bohaterzy to Młode małżeństwo, które na szczęście nie wlecze za sobą bagażu bolesnych doświadczeń – martwy płód, choroba psychiczna, uzależnienia – są po prostu młodzi i szczęśliwi. Ich fart osiąga poziom sufitowy, gdy kobieta – Weronika odziedzicza po nieznanym jej wuju piękny dworek we wsi „Leśne doły”. Młodzi planują rozkręcić tam biznes. Z wsią, pomijając fakt, że de facto już nie istnieje i jej tereny zostały dołączone do przyległego miasteczka jest coś delikatnie mówiąc nie tak… RECENZJA

14. Cykl Opowieści niezwykłe (1967-1968)

„Opowieści niezwykłe” to polski cykl filmów krótkometrażowych. Fabuły każdego z pięciu filmów powstały na kanwie polskich utworów literackich. Klamrą spinającą każdy z 'odcinków’ jest postać dziennikarza/pisarza żyjącego w czasach PRL. To właśnie jego mieszkanie odwiedzają narratorzy i jednocześnie bohaterzy każdej z niesamowitych opowieści. Mężczyzna najczęściej miewa do czynienia z duchami, jednak zdarza się, że któremuś z bohaterów uda się ujść z życiem, a opowieść fantastyczna, nie jest historią z zaświatów. RECENZJA

15. Czuwaj (2018)

Na harcerski obóz inaugurujący początek lata przybywa grupa chłopaków z domu dziecka. Mają oni spędzić czas wraz z harcerzami w ramach skromnych wakacji. Obozowy druh, Jacek, nie jest zadowolony z takiego obrotu spraw i nieufnie patrzy na grupę wyrostków. Podobnie jest z resztą harcerskiej młodzieży. Chłopaki z bidula pod dowództwem najstarszego z nich, Piotrka, nie pozostają im dłużni buntując się na każdym kroku i obśmiewając harcerskiego ducha wspólnoty. Kiedy jedne z młodych harcerzy ginie tragicznie w dziwnych okolicznościach podejrzenie szybko pada na ekipę z bidula. RECENZJA

16. Problemat profesora Czelawy (1985)

Wandę Czelawę, urodziwą damę i żonę znanego psychiatry dręczą złe sny. Widzi w nich swojego męża odzianego w brudne łachmany, zionącego wódką i napastującą ją w środku nocy. Tuż obok niej spoczywa zaś… jej mąż, ten codzienny, dostojny, poważny i unikający seksualnych zbliżeń. Kobieta jest przekonana, że wariuje, i zwraca się ze swoim problemem do innego psychiatry, Janusza Stockiego, który ochoczo biegnie jej z pomocą przekonany iż ma tu do czynienia z rozchwianą emocjonalnie i sfrustrowaną seksualnie kobietą. Jednak w momencie, gdy poddaje swoją pacjentkę hipnozie ze zdumieniem odkrywa, że tu jednak może chodzić o coś zupełnie innego. To nie Wanda, a jej mąż, może mieć poważny problem… RECENZJA

17. Stoję za Tobą aka Creeping Out (2019)

Jakub i Michał, kumple i współpracownicy w Poznańskim wydawnictwie rok rocznie udają się na wspólny wypad w Tatry. Mając już za sobą zdobycie najwyższych szczytów postanawiają zejść pod ziemię. Na miejsce najnowszej wprawy Michał wybiera kompleks podziemnych jaskiń. Minimalne przygotowanie okazuje się niewystarczające i młodzi mężczyźni wkrótce znajdą się w pułapce, z której cało wychodzi tylko jeden. Po wydostaniu się z jaskini Jakub walczy z traumą i prokuratorskim oskarżeniem o śmierć swojego przyjaciela. Prawda o zdarzeniu próbuje wyjść na powierzchnie. RECENZJA

18. Jestem REN (2019)

Renata jest matką nastoletniego Kamila i żoną Jana. Rodzina wiedzie spokojne życie w domu nad jeziorem, aż do chwili gdy pewnej nocy dochodzi do sytuacji w wyniku, której rodzina dopada kryzys. Aby rozwiązać problemy udają się do ośrodka terapeutycznego, tam Renata daje upust swoim obawom co tylko pogarsza ich wzajemne relacje. RECENZJA

19. Wieża. Jasny dzień (2017)

Mula i Michał przygotowują się pierwszej komunii swojej jedynej córki Niny. Nieoczekiwanie wraz z bratem Muli i jego małżonką w ich domu w Kotlinie Kłodzkiej pojawia się dawno ni widziana siostra, Kaja, która jednocześnie jest biologiczną matką Niny. Napięcie wokół rodzinnej tajemnicy narasta gdy Mula dostrzega jaki wpływ obecność Kai wywiera na całą ich rodzinę.

20. Matka Joanna od Aniołów (1961)

XVIII wiek, Smolenszczyzna. W odludnym klasztorze pod przewodnictwem przeoryszy Joanny grupa zakonnic zaczyna doświadczać demonicznego opętana. Z pomocą przybywa im egzorcysta, ksiądz Suryn. Jego próby wypędzenia diabła okazują się bezowocne, zaś dziwna atmosfera klasztoru powoli zaczyna mu się udzielać.

Tyle z mojej strony.

 

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU

Ukochany robot

Soulm8te (2026)

Wdowiec Dawid jest programistą w firmie zajmującej się najnowszymi technologiami z gałęzi robotyki, która właśnie zostaje przejęta przez większy koncern. Ultima Robotix rozwija projekt czatbotu do postaci fizycznego robota Soulm8te, który ma być remedium na samotność. Ben, przełożony Davida proponuje mu przetestowanie prototypu i tak w jego domu pojawia się Sara, kobieta w każdym calu idealna, tylko… nie prawdziwa. Mężczyzna postanawia namieszać nieco w zabezpieczeniach, tak by jego Sara zyskała nieco charakteru i tym samym przybliżyła się do człowieka z krwi i kości. Tak też pokorna i usłużna Sara przestaje być pokorna.

„Soluma8te” w reżyserii Kate Dolan jest i nie jest częścią uniwersum „M3GAN „. W tym pomyśle palce maczał James Wan, ale ostateczny kształt scenariusza i jego realizacje zostawiono Dolan. Podobnie jak dwie części „M3GAN ” miał trafić do kin, ale ostatecznie powędrował prosto na platformy streamingowe. Film ma vibe starych filmów erotycznych o femme fatale, ale z cyber przytupem.

Powiela poniekąd pomysł znacznie mniej popularnego „Subservice” (2024) o androidzie- niani, który 'zakochuje’ się w swoim właścicielu, a później 'nie radzi sobie z odrzuceniem’. Sięgając jeszcze dalej, podobny pomysł wykorzystano w „Deadly friend” już w latach ’80, a to i tak nie wszystkie przypadki mężczyzn i ich tragicznych relacji z cyber dziewczynami. Trudno tu mówić o świeżości pomysłu.

Nie sposób nie współczuć Davidowi, który niedawno pochował ukochaną i jego postać zdecydowania działa na korzyść pozytywnego odbioru filmu. Jego relacja z robocicą Sarą jest próbą poradzenia sobie z samotnością, ale ciężko by przy tej okazji nie pojawiły się moralne dylematy. Gdy firma po raz pierwszy przedstawia prototyp robota, przyjaciółka i współpracowniczka Davida rzuca kąśliwą uwagę, że oczywiście robot jest kobietą w służbie mężczyzn i ciężko się z tym nie zgodzić. Sara jest seks robotem, kochanką idealną, a gdy zyskuje świadomość swojej przewagi nad mężczyznami zaczyna to wykorzystywać. Odblokowane przez Dawida 'opcje’ wbrew jego oczekiwaniom nie uczyniły Sary człowiekiem, to też zaczyna się rozglądać za być może mniej atrakcyjną, ale jednak ludzką partnerką. Sara nie da się jednak spakować  w karton i odesłać, dlatego w tym momencie rozpoczyna się brawurowa seria mordów.

Tu jest dość widowiskowo, ale też ociera się o granicę groteski. Produkcja nieśmiało nas moralizuje, dywaguje nad istotą człowieczeństwa, porusza temat samotności, która popycha ludzi do desperackich rozwiązań, ale jest to przede wszystkim kino rozrywkowe i w tym kierunku idzie. Czy tę rolę spełni to już zależy od indywidualnych oczekiwań, jak dla mnie film poprawny.

Moja ocena:

Straszność: 1

Fabuła:7

Klimat: 6

Napięcie:6

Zabawa:6

Zaskoczenie:5

Walory techniczne:7

Aktorstwo: 7

Oryginalność: 4

To coś:6

55/100

W skali brutalności:2/10

Gdzie obejrzeć

Zasilane przez JustWatch

Widżet zawiera linki afiliacyjne.

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU

Najlepsze KOREAŃSKIE filmy grozy – część druga

Najlepsze KOREAŃSKIE filmy grozy – część 2

Witam ponownie amatorów koreańskich straszaków, jak i Tych, których jeszcze trzeba przekonać. Pora na dalszy ciąg listy najlepszych, moim zdaniem, koreańskich filmów grozy. Część pierwszą zestawienia znajdziecie TU.

1. A-i-deul aka Children (2011)

22 marca 1991 roku pięcioro chłopców mieszkających nieopodal Daegu w Korei Południowej ginie bez śladu. Zaalarmowani zniknięciem dzieci rodzice robią wszytko by jak najszybciej wszczęto poszukiwania, jednak odbywające się w tym czasie wybory skutecznie odciągają uwagę władz. Chłopcy nigdy nie wrócili do domu. Z braku tropów, a raczej dowodów na ich potwierdzenie, sprawę zamknięto bodajże w 2002 roku. Koreański „Children” jest sfabularyzowaną wersją wydarzeń rozgrywających się na przestrzeni dziesięciu lat, od zaginięcia chłopców, do zamknięcia sprawy. Film podsuwa rozwiązanie zagadki „zniknięcia żabich dzieci” jednak nie jest to potwierdzona wersja owych zdarzeń, lecz jedna z opcji. RECENZJA

2. Chello hongmijoo ilga salinsagan/Wiolonczela (2005)

Mi ju jest nauczycielką w szkole muzycznej. Skromna i spokojna osóbka prowadząca bardzo poukładane życie w gronie rodziny skrywa w sobie głębokie cierpienie i poczucie winy. Nie jest w stanie otrząsnąć się po wypadku, w którym zginęła jej przyjaciółka. W kulturze azjatyckiej zawiść jest chyba jednym z najbardziej tępionych uczuć. Bez wątpienia ten fakt ma wydźwięk w relacji pomiędzy przyjaciółkami. Na obecnym etapie życia koszmar z przeszłości powraca do Mi ju i powoduje serię tragicznych wydarzeń, których kobieta nie jest w stanie racjonalnie wytłumaczyć. Mamy tu rzuconych sporo tropów, które mogą prowadzić do rozwiązania tajemniczych zdarzeń. RECENZJA

3. Oldeuboi/ Old Boy (2003)

Dae-su Oh, facet w średnim wieku, rozwodnik, ojciec małej córeczki, upija się, a następnie budzi się w pomieszczeniu przypominającym obskurny motelowy pokoik. Nie wiedząc czemu spędzi tam kolejne – w oryginale 15 lat życia, karmiony smażonymi pierożkami, oglądając telewizję i przede wszystkim zadając sobie pytanie: Dlaczego i kto go tu przetrzymuje? RECENZJA

4. Sum-bakk-og-jil/ Zabawa w chowanego (2013)

Seong-soo wraz z żoną i dwójką dzieci wiedzie sielskie życie w zamożnej dzielnicy Seulu, tym czasem jego brat, z którym nie miał kontaktu od dzieciństwa wiedzie smutny żywot w dzielnicy społecznych wyrzutków. Pewnego dnia mężczyzna postanawia go odszukać, próżno jednak wędruje po nędznych lokalach. Mieszkanie brata jest opuszczone, ale wydaje się, że wbrew wszelkim informacjom facet nie mieszkał tam sam. RECENZJA

5. Geoul sokeuro/ Lustro (2003)

Młody policjant i mistrz strzelectwa w jednej osobie odchodzi ze służby po tym, jak przyczynił się do śmierci partnera. Co często jest mu wypominane, popełnił gafę strzelają w lustrzane odbicie napastnika zamiast w niego samego. Teraz obejmuje posadę szefa ochrony w budynku galerii handlowej, gdzie prezesem jest jego wuj. Galeria ma wyjątkowego pecha, bo tuż przed otwarciem doszło w niej do poważnego pożaru, w którym zginęło kilka osób w tym jedna z bliskim współpracownic dyrektora. Teraz przy ponownej próbie otwarcia galerii dochodzi do kilku kolejnych bardzo tajemniczych zgonów. Woo Yeong-min wierzy, że ma to związek z lustrami umieszczonymi w budynku, jednak detektyw prowadzący sprawę szuka bardziej przyziemnych przyczyn śmierci pracowników. Kto ma rację? RECENZJA

6. Boon-hong-shin/ Czerwone pantofelki (2005)

Na stacji metra licealistka czekająca na koleżankę znajduje porzucone na peronie różowe szpilki. Zauroczona ich 'wątpliwą’ urodą, wkłada je na stopy. Wkrótce pojawia się jej koleżanka, która również zachwyca się butami. Zabiera je kumpeli i gdy już kroczy w nich dumnie w podziemiach metra jakaś nienazwana siła odbiera jej buty… wraz ze stopami. RECENZJA

7.APT/ Apartament (2006)

W niefortunnym apartamentowcu „Fortune” co wieczór o godzinie 21:56 gasną światła, a nazajutrz okazuje się, że ktoś z mieszkańców pożegnał się z życiem. To co było brane za falę samobójstw, wkrótce nabiera kryminalnego znaczenia. Światkiem niepokojących wydarzeń jest 'sąsiadka z naprzeciwka’, mieszkająca w podobny apartamentowcu, typowym dla przedmieść Seulu i w zasadzie każdego dużej metropolii, Se-jin Oh. Kobieta mieszaka samotnie i skupia się na karierze zawodowej. Gdy pewnego wieczora wraca do domu w metrze napotyka płaczącą kobitę w czerwieni. Se-jin ją ignoruje wtedy,a  ta podchodzi do krawędzi peronu i zadaje bohaterce pytanie: Czy nie czujesz się samotna? Jest to pytanie wielkiej wagi dla całego scenariusza horroru, nie tylko dlatego, że w chwile po tym jak padło, kobieta w czerwieni popełni samobójstwo. RECENZJA

8. Geom-eun sa-je-deul aka The Priests (2015)

Egzorcysta ksiądz Kim stara się pomóc młodej dziewczynie, którą wedle jego opinii opętał demon. Yeong-sin znajduje się w śpiączce po próbie samobójczej, a ojciec Kim próbuje znaleźć nowego pomocnika by kontynuować rytuał. Tak trafia do niego młody Diakon Choi. RECENZJA

9. Si-gan-wi-ui jib aka The house of disappeared (2017)

Kang Mi-hee zostaje skazana na dwadzieścia pięć lat więzienia za podwójne zabójstwo, męża i synka. Zostaje złapana z nożem w dłoni nad zwłokami tego pierwszego, zaś ciało syna nigdy nie zostało odnalezione. Po odsiedzeniu wyroku, sędziwa kobieta wraca do swojego domu, gdzie dopadają ją duchy przeszłości. Może to sumienie, a może w domu Kang Mi-hee faktycznie dzieje się coś strasznego? Młody wikary miejscowej parafii jako jedyny wydaje się interesować staruszką i jako jedyny dopuszcza możliwość, że nie ona odpowiada za tragedię z przed lat. RECENZJA

10. Hae-bing aka Bluebeard/ Sinobrody (2017)

Seung-hoon jest lekarzem zatrudnionym w małej klinice. W pracy wykonuje głównie badania gastroskopii. W czasie jednego z nich, uśpiony pacjent zaczyna zdradzać szczegóły pewnego zdarzenia, konkretnie opisuje jak pozbyć się zwłok. Seung-hoon jest zdziwiony tym bardziej, że pacjentem jest staruszek z sąsiedztwa. Mężczyzna zaczyna uważnie przyglądać się staruszkowie i jego rodzinie, szczególnie synowi i wnukowi. RECENZJA

11. A-ka-si-a aka Acacia/ Akacja (2003)

Młode bezdzietne małżeństwo decyduje się na adopcję osieroconego chłopca. Małego Jin-sung poza ogromnym zapałem do rysowania cechuje pewna melancholia. Chłopczyk silniejszą więź nawiązuje z obumarłym drzewem w ogrodzie nowych rodziców niż z nimi samymi. Sprawa pogarsza się jeszcze bardziej, gdy na świat przychodzi kolejne dziecko, rodzony syn małżonków. Wkrótce po tym chłopczyk znika. RECENZJA

12. Go-hyang-i: Jook-eum-eul Bo-neun Doo Gae-eui Noon/ Kot (2011)

Młoda pracownica sklepu/ salonu piękności dla zwierząt cierpi na poważną klaustrofobię. Jej problemy pogłębiają się gdy przygarnia 'osieroconego kota’, którego właścicielka zginęła w dość podejrzanych okolicznościach. So-Hee otacza należytą opieką futrzaka jednak z czasem kot zaczyna zachowywać się co najmniej dziwnie, a ona zaczyna mieć halucynacje, w których widzi małą dziewczynkę. Kluczem do rozwiązania tajemnicy jest nie kto inny jak tytułowy kot – a raczej koty. RECENZJA

13. Eoh-neu-nal-gap-ja-gi D-Day/ Współlokatorki (2006)

Bo-Ram, młodziutka przyszła studentka postanawia udać się na roczny kurs przygotowawczy w placówce, która dzięki niezwykle rygorystycznym zasadom zapewnia młodym dziewczyną najlepsze przygotowanie do nauki na Uniwersytecie.  Trafia do czteroosobowego pokoju wraz z trzema dziewczynami, niezbyt rozgarniętą gadułą Eun-soo, zbuntowaną Da-Young i prymuską Yoo-Jin.  Narratorka opowieści przedstawia rok z życia w upiornej szkole, gdzie rygor graniczący z terrorem już raz stał się przyczyną tragedii. Dziewczęta muszą przetrwać do dnia końcowego egzaminu. RECENZJA

14. Sil-jong aka Missing (2009)

Hyeon-a wraz ze swoim chłopakiem odwiedzają małą restaurację na prowincji. Jej właścicielem jest niejaki Pan-kon, który od razu wzbudza podejrzenie dziewczyny. Nie spodziewa się ona jednak, że starszy mężczyzna o przebiegłym spojrzeniu jest seryjnym mordercą, a ona będzie jego trzecią ofiarą. Podczas gdy Hyeon-a przeżywa katusze więziona przez Pan-kon, jej siostra  Hyeon-jeong rusza na jej poszukiwania. RECENZJA

15. Telmisseomding aka Tell me something (1999)

W Seulu grasuje seryjny zabójca. Wcale nie stara się ukrywać efektów swoich zbrodniczych działalności, wręcz przeciwnie, porzuca rozczłonkowane ciała, gdzie popadnie, najlepiej w miejscach publicznych. Co więcej kompletuje zwłoki wrzucając do jednego worka części ciał należące do różnych osób.

Detektyw Cho starając się powiązać ze sobą ofiary natrafia w końcu na punkt wspólny. Jest nim śliczna Chae Su-Yeo, którą z każdym z zabitych mężczyznom łączyła jakaś relacja. Teraz wystarczy wytypować z otocznia kobiety osobę, która potencjalnie mogłaby chcieć zaimponować jej takim czynem. Problem w tym, że życie Chae Su-Yeo jest bardzo pogmatwane, a przeszłość stanowi dla niej czarną dziurę. Kobieta będzie musiała przypomnieć sobie pewne nieprzyjemne historie ze swojego dzieciństwa by tym sposobem wyciągnąć na światło dzienne tożsamość zabójcy. RECENZJA

16. Sin-de-rel-la/ Kopciuszek (2006)

Matka Hyunsu jest chirurgiem plastycznym. Ma lekką obsesje na punkcie zewnętrznego piękna. Dba o urodę swojej córki, jej koleżankom proponuje operacje. Poprawa wyglądu skalpelem Yoon- hee okazuje się mieć niszczący wpływ na psychikę pacjentek. Dziewczyny jedna po drugiej okaleczają się i umierają uprzednio doświadczając upiornych wizji ducha obecnego wraz z nimi na sali operacyjnej. Hyunsu bacznie przygląda się tym wydarzeniom, a rozwiązania zagadki szuka w piwnicy swojego domu. RECENZJA

Tyle ode mnie Moi Drodzy, bawcie się strasznie.

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU

Najlepsze KOREAŃSKIE filmy grozy

Najlepsze KOREAŃSKIE filmy grozy – część 1

Przygotowałam dla Was coś naprawdę ekstra, więc trzymacie się tam, bo będzie mocno.

Koreańskie kino grozy przyszło do mnie jak swego rodzaju objawienie i gdybym dziś miała Wam wskazać konkretny kraj, z którego filmy uważam za jakościowe pewniaki to wskazałabym na Koreę Południową. Chyba żadem film z tym rodowodem mnie nie rozczarował, a przynajmniej trudno mi taki sobie przypomnieć. Koreańska groza w swoim DNA prawie nigdy nie jest gatunkowo czysta. Groza wzrasta na dramatach społecznych, złożonych traumach, a ludzka krzywda częściej jest wypadkową kilku złych decyzji niż determinacji określonej siły (ludzkiej czy nadprzyrodzonej). Można podyskutować o gatunkowej przynależności każdego,  filmów o których będę dziś prawić, ale rzadkiego gówna Wam nie wciskam i każdy z wybranych przeze mnie tytułów jest Wart zachodu.  Gdy pracowałam na tą skromną listą najlepszych miałam szczere chęci zmieścić się w dziesięciu, może dwudziestu tytułach, ale jest ich więcej, więc nie będę Wam żałować. Oto przed Wam część pierwsza najlepszych (moim zdaniem) koreańskich filmów grozy:

1.Salinui chueok/ Zagadka zbrodni (2003)

W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku koreańskie organy ścigania po raz pierwszy spotkały się z seryjnym zabójcą.  Podobnie jak w przypadku rosyjskiego mordercy Czikatiło miejscowe władze zupełnie były przygotowane na taką sytuację. Na miejsce swojej działalności morderca wybrał małą mieścinę, za przeciwników mając komisarzy, których można policzyć na palcach jednej ręki i przyjezdnego inspektora z Seulu. RECENZJA

2. Akmareul boatda/ Ujrzałem diabła (2010)

Narzeczona agenta koreańskiej policji zostaje brutalnie zamordowana przez seryjnego mordercę. Facet nie jest w stanie pogodzić się z nieporadnością organów ścigania i postanawiam sam wytropić grubego zwierza i potraktować go tak jak on traktuje swojego ofiary. RECENZJA

3.Doo Gae-eui Dal/ Dwa księżyce (2012)

Wszystko zaczyna się od tajemnicy… Z nieznanych przyczyn trójka osób budzi się w starej szopie w środku lasu. Jest wśród nich młoda, dość irytująca licealistka, dwudziestoośmioletni bezrobotny koleś i pisarka horrorów- w tym samym wieku. Kiedy już ucichną piski przerażenia nasi bohaterowie podejmują próbę wydostania się najpierw z szopy, a później z lasu. Okazuje się , że nic z tego. Z szopy wydostali się bez problemu, gorzej z lasem- mamy tu motyw znany z „Enter Nowhere” czy „House hunting„- gdziekolwiek pójdziesz, wrócisz w to samo miejsce. Udają się więc do przyległego do szopy domu i tam postanawiają zostać aż przyjdzie pomoc, lub też dojdą do rozwikłania tajemniczych zdarzeń. RECENZJA

4. Gok-seong aka The Wailing/ Lament (2016)

W małej koreańskiej wiosce masowo wzrasta liczba niewyjaśnionych zgonów. Podejrzenia w tej sprawie spadają na nowego mieszkańca, Japończyka, który osiedlił się na obrzeżach wioski. Dalsze wydarzenia zaczynają wskazywać na ingerencje sił nieczystych. Czara goryczy przelewa się gdy ofiarą staje się córka miejscowego policjanta. RECENZJA

5. Gyeong-seong-hak-gyo: sa-la-jin so-nyeo-deul/ The Silenced (2015)

Lata ’30 dwudziestego wieku, Korea. Nastoletnia Joo-ran po śmierci matki zostaje umieszczona przez ojca i macochę w szkole z internatem. Marzy by wraz z nimi wyjechać do Tokio, ale jest to niemożliwe dopóki nie wyzdrowieje. Szkoła, w której jej ’ciało ma odpocząć’ to placówka niezwykle rygorystyczna. Umieszczane w niej dziewczęta zwalczają trapiące je choroby przy pomocy nauki, ćwiczeń fizycznych, dziwacznej diety i kroplówek. Wiedzą, że te które osiągną najlepsze wyniki w nagrodę zostaną wydelegowane do szkoły w stolicy Japonii. Niestety słabowite dziewczęta z trudem radzą sobie z musztrą, a niektóre z nich przepadają bez wieści. RECENZJA

6. Hanyo/ Pokojówka (1960)

Mąż i ojciec dwójki (wkrótce trójki) dzieci, Dong-si Kim pracuje w szkole dla dziewcząt ucząc muzyki. Pewnego dnia znajduje list miłosny, który napisała do niego jedna z młodziutkich uczennic. Mężczyzna donosi o tym dyrekcji szkoły, a zakochana pannica za tak niemoralne zachowanie zostaje wydalona ze szkoły. Wkrótce na progu jego domu zjawiają się kolejno dwie dziewczyny – pierwsza chce pobierać lekcje gry na pianinie, druga ma zostać zatrudniona jako pokojówka. Obydwie mają jednak wobec nauczyciela zupełnie inne plany. RECENZJA

7. Janghwa, Hongryeon aka Tale of two sisters/ Opowieść o dwóch siostrach (2003)

Soo mi i Soo yeon to dwie siostry, które w tragicznych okolicznościach straciły matkę. Powracają do swojego rodzinnego domu, a tam czeka ich przykra niespodzianka w postaci macochy (za życia matki pielęgniarki chorej i kochanki jej męża). Tej samej nocy w domu zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Pomijając fakt, że macocha jest suką i lubi zamykać w szafie młodszą z sióstr, po nocach coś grasuje po domu. Soo mi jest przekonana, że to duch zmarłej matki, który pragnie zrobić porządek ze swoją bezprawną następczynią. RECENZJA

8. Yoga/ Joga (2009)

Hyo-jung zbliża się do trzydziestki i zaczyna tracić grunt pod nogami. Jej chłopak jest miłym chłopakiem i niestety niewiele ponad to. W pracy zaczyna być wypierana przez młodszą i atrakcyjniejszą koleżankę, w związku z czym dopada ją kryzys. Jak sama mówi, stoi nad krawędzi i ma ochotę skoczyć by umrzeć i narodzić się na nowo. Wtedy właśnie spotyka dawną znajomą, która przeszła swoista metamorfozę, a wszytko to za sprawą ekstremalnego kursu jogi. Hyo-jung postanawia udać się na te same zajęcia. Tak trafi do posiadłości, której właścicielką jest niegdysiejsza gwiazda kina i to ona wprowadzi dziewczynę w ostatni krąg wtajemniczenia. Jednak zanim to nastąpi Hyo -jung musi udowodnić, że zasługuje na zgłębienie tajemnicy najwyższego piękna i perfekcji. Wraz z kilkoma innymi bidulkami musi wytrzymać tydzień surowej tresury i bezwzględnie przestrzegać zasad, w przeciwnym razie… RECENZJA

9. Raang Song/ Medium (2021)

Pośród lasów i wzgórz północno-wschodniej Tajlandii stoi świątynia bogini Ba Yan, której szamankami od pokoleń zostają kobiety z rodziny Nim. To właśnie jej działalności mają przyjrzeć się dokumentaliści, jednak wkrótce ich uwaga zaczyna skupiać się na siostrzenicy Nim, Mink, młodej dziewczynie, która zaczyna wykazywać oznaki opętania. Matka dziewczyny jest pewna, że oto jej córka przejmuje dar ciotki i nie jest z tego powodu zadowolona. Nim ma jednak dużo gorsze przeczucia co do źródła zachowania siostrzenicy. RECENZJA

10.Ak-eui yeon-dae-gi aka Chronicles of evil (2015)

Komendant policji Chang-sik Choi wkrótce spodziewa się obiecanego awansu. Jedyne co ma zrobić by zrealizować zamierzenie, to nie podpaść szefowi policji 'robiąc coś głupiego’. Pech chce, że wracając z imprezy zostaje zaatakowany przez człowieka chcącego pozbawić go życia. Komendant zabija go w obronie własnej. Zamiast wezwać kolegów po fachu ucieka z miejsca zdarzenia. Następnego dnia okazuje się, że ukrycie sprawy nic nie dało, bo ktoś wyeksponował jego dzieło zawieszając trupa na dźwigu tuż obok siedziby policji. Chang-sik nabiera przekonania, że ktoś mocno che mu nabruździć, a atak nie był przypadkowy RECENZJA.

11. Boo-san-haeng/Pociąg do Busan (2015)

Seok-woo odnoszący sukcesy finansista spędza weekend z mała córeczką, Soo-an. Niestety jest zbyt pochłonięty swoimi sprawami by zadowolić dziecko. Mała kategorycznie żąda by odwiózł ją do matki. Tak też się dzieje. Ojciec i córka wsiadają do pociągu. Wtedy zaczyna się małe piekiełko. Jedna z pasażerek pociągu jest poważnie chora, wkrótce umiera, a jej zwłoki ożywają w stylu klasycznym dla ofiar zombizmu. Wkrótce coraz więcej pasażerów zmienia się w rządne krwi bestie. Grupka ocalałych musi dostać się do bezpiecznej strefy. RECENZJA

12. Savaha: The Sixt Finger aka  Sa-ba-ha (2019)

Pastor Park zajmuje się demaskowaniem podejrzanych grup religijnych i ich ciemnych spraw. Jego uwagę przykuwa zgromadzenie o nazwie „Jelenie wzgórze”, z guru nazywanym generałem na jego czele. Kiedy Park wraz ze swoim współpracownikiem postanawia przyjrzeć się sprawie okazuje się, że nie on jeden zainteresował się ową sektą. Kapitan policji Hwang obsadził w roli głównego podejrzanego w sprawie o morderstwo właśnie jednego z członków „Deer Mount”. RECENZJA

13. Memoir of a Murderaka  Sal-in-ja-eui Gi-eok-beob/ Człowiek bez pamięci (2015)

Byeong-soo właśnie dowiaduje się, że cierpi na alzhaimera. Jedyną radę jaką dostaje od lekarza to, by pielęgnował wspomnienia póki może. Tak też postanawia uczynić Byeong -soo. Rezygnuje ze swojej praktyki weterynaryjnej po tym jak przez pomyłkę uśmierca kota i skupia się na spisywaniu swoich wspomnień. Wspomnień nie byle jakich, bo wspomnień seryjnego mordercy, który ostatnią ofiarę zabił przed siedemnastoma laty. Niestety okoliczności zmuszą go kolejnego pościgu w ślad za osobą, która zasługuje na śmierć, gdy na swojej drodze spotyka godnego, albo niegodnego, zastępce. RECENZJA

14. Midnight aka Mi-deu-na-i-teu/ Północ (2021)

Kyung-mi sama będąc osobą głuchoniemą służy wsparciem klientom z taką samą dysfunkcją jako pracownica biura obsługi. Po trudnym dniu w pracy wraca do domu, a po drodze ma jeszcze zabrać mamę. Dziewczyna nie wie, że w ślad za nią podąża seryjny morderca, który już obrał ją sobie za łatwy cel. Gdy jej los już wydaje się być przesądzony Do-sik zmienia obiekt swojego zainteresowania i ostatecznie atakuje inną kobietę. Niestety Kyung-mi staje się niemym świadkiem tego zdarzenia. Teraz morderca jest zdeterminowany, by dopaść właśnie ją. RECENZJA

15. Hałas/ Noijeu aka Noise (2025)

Siostry Joo-young i Joo-hee mieszkają w starym bloku w jednym z zatłoczonych koreańskich miast. Podczas gdy pozostali mieszkańcy walczą z władzami miasta o remont budynku dwie kobiety borykają się z uporczywym hałasem, który wyraźnie dociera do nich z któregoś z sąsiednich mieszkań. Pewnego dnia jedna z sióstr, Jo-hee, przepada bez wieści. Joo-young próbuje ją odszukać z pomocą chłopaka siostry. Niestety wkrótce odkrywa, że nikt z sąsiadów nie tylko nie przejmuje się losem zaginionej, ale nawet jest im ono na rękę. RECENZJA

16. Pamyo/ Ekshumacja (2024)

Zamożna koreańska rodzina na stałe mieszkająca w Los Angeles boryka się z problemami, których naturę można określić jako nadprzyrodzoną. Wszyscy potomkowie w linii męskiej zapadają na dziwne choroby przypominające jakiś rodzaj katatonii. Aktualnie najbardziej palącą kwestią jest wyciągnięcie z owego stanu najmłodszego juniora. W tym celu familia zwraca się o pomoc do szamanki Hwarim i jej pomocnika Bong-gila, która szybko określa rodowód przypadłości niemowlaka, mimo iż jego rodzina była raczej oszczędna w dzieleniu się informacjami. Szamanka zwraca się o wsparcie do geomanty Sang-deoka i współpracującego z nim przedsiębiorcy pogrzebowego Young-geun’a. Wspólnie ruszają do Korei gdzie bliżej przyglądają się mogile protoplasty przeklętego rodu. RECENZJA

Więcej następnym razem, wypatrujcie części drugiej i dajcie znać, co powinno się tam znaleźć.

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU

To był Twój dom

To był nasz dom – Marcus Kliewer

Eve jest sama w domu, gdy na jego progu staje obcy mężczyzna. Nie wygląda groźnie, a w dodatku towarzyszy mu rodzina, żona i dwójka dzieci. Thomas Faust, bo tak się przedstawia, ma do Eve nietypową prośbę, chce obejrzeć jej dom, a raczej pokazać go swoim bliskim, bo tak się składa, że to tu się wychował. Skrępowana sytuacją kobieta ostatecznie wpuszcza przybyszy do środka nie zdając sobie sprawy, że następne kilka godzin całkowicie odwróci rzeczywistość w jakiej dotąd żyła.

„To był nasz dom” Marcusa Kliewer’a to ciekawa powieść z przynajmniej kilku względów. Ma w sobie świeżość i zapał właściwy debiutom oraz lekkość opowieści pisanych for fun. Narodziła się jako creepy pasta publikowana w odcinkach na forum dla amatorów historii z dreszczykiem. Ich celem jest wprowadzenie czytelników w przekonanie, że śledzą czyjeś autentyczne i przerażające doświadczenia.

Autor podkreślał, że odbiór historii, uwagi i szeroko rozumiany udział odbiorów odegrał dużą rolę w procesie tworzenia, gdy jego publikacja zmieniła się w pełnowymiarową powieść. I faktycznie, w narracji i konstrukcji fabuły można wyczuć takie creepey pastowe zacięcie.

Mamy tu kilka motywów przewodnich z czego najważniejszym wydaje się motyw 'nowego starego domu’ – jak to zwykłam określać. Eve wraz ze swoją partnerką Charlie kupuje nieruchomość położoną na malowniczym wzgórzu w otulinie lasów, ale nie po to by wić w nim swoje gniazdko, ale by go wyremontować i z zyskiem sprzedać. Nie mamy tu długich wstępów, właściwa akcja zawiązuje się szybko, niemal od progu.

Nowy dom, nie jest więc przestrzenią znaną, bezpieczną, stabilną, więc łatwo uczynić z niego źródło niepokojów. Kiedy Thomas odkrywa przed nową właścicielką kolejne ukryte elementy konstrukcji budynku ta przyjmuje nowe informacje z rosnącą trwogą. Coraz mniej czuje się tam jak u siebie, a śmiała ekspansja Thomasowej rodziny tylko utrwala w niej przekonanie o jej niepewnej pozycji w tej sytuacji.

Samo wmanewrowanie Eve w nią jest proste, bo sama siebie postrzega jako osobę nie asertywną, a więc łatwo ulega presji bycia uprzejmą wobec nieznajomych. Opis bieżących, coraz dziwniejszych zresztą wydarzeń przeplatany jest informacjami teoretycznie poza fabularnymi, przypisami, wzmiankami skoncentrowanymi wokół teorii właściwym zdarzeniom z pogranicza świata paranormalnego. To tropy, dla czytelnika. Te wszelkie teorie są zresztą dość ciekawe: skradzione tożsamości, sobowtórzy, równoległe rzeczywistości, przez co mogą stanowić podwaliny pod całkiem nowe uniwersum mogące się kojarzyć z przypadkiem z „Domu z liści”. Rzeczywistość staje się coraz bardziej umowna, ulega dezintegracji, deformacji, a kiedy dobiega do kresu, już nic nie jest takie jak w punkcie wejścia.

Moja ocena: 8/10

UDOSTĘPNIJ NA FACEBOOKU