Najlepsze KOREAŃSKIE filmy grozy – część 2
Witam ponownie amatorów koreańskich straszaków, jak i Tych, których jeszcze trzeba przekonać. Pora na dalszy ciąg listy najlepszych, moim zdaniem, koreańskich filmów grozy. Część pierwszą zestawienia znajdziecie TU.
1. A-i-deul aka Children (2011)
22 marca 1991 roku pięcioro chłopców mieszkających nieopodal Daegu w Korei Południowej ginie bez śladu. Zaalarmowani zniknięciem dzieci rodzice robią wszytko by jak najszybciej wszczęto poszukiwania, jednak odbywające się w tym czasie wybory skutecznie odciągają uwagę władz. Chłopcy nigdy nie wrócili do domu. Z braku tropów, a raczej dowodów na ich potwierdzenie, sprawę zamknięto bodajże w 2002 roku. Koreański „Children” jest sfabularyzowaną wersją wydarzeń rozgrywających się na przestrzeni dziesięciu lat, od zaginięcia chłopców, do zamknięcia sprawy. Film podsuwa rozwiązanie zagadki „zniknięcia żabich dzieci” jednak nie jest to potwierdzona wersja owych zdarzeń, lecz jedna z opcji. RECENZJA
2. Chello hongmijoo ilga salinsagan/Wiolonczela (2005)
Mi ju jest nauczycielką w szkole muzycznej. Skromna i spokojna osóbka prowadząca bardzo poukładane życie w gronie rodziny skrywa w sobie głębokie cierpienie i poczucie winy. Nie jest w stanie otrząsnąć się po wypadku, w którym zginęła jej przyjaciółka. W kulturze azjatyckiej zawiść jest chyba jednym z najbardziej tępionych uczuć. Bez wątpienia ten fakt ma wydźwięk w relacji pomiędzy przyjaciółkami. Na obecnym etapie życia koszmar z przeszłości powraca do Mi ju i powoduje serię tragicznych wydarzeń, których kobieta nie jest w stanie racjonalnie wytłumaczyć. Mamy tu rzuconych sporo tropów, które mogą prowadzić do rozwiązania tajemniczych zdarzeń. RECENZJA
3. Oldeuboi/ Old Boy (2003)
Dae-su Oh, facet w średnim wieku, rozwodnik, ojciec małej córeczki, upija się, a następnie budzi się w pomieszczeniu przypominającym obskurny motelowy pokoik. Nie wiedząc czemu spędzi tam kolejne – w oryginale 15 lat życia, karmiony smażonymi pierożkami, oglądając telewizję i przede wszystkim zadając sobie pytanie: Dlaczego i kto go tu przetrzymuje? RECENZJA
4. Sum-bakk-og-jil/ Zabawa w chowanego (2013)
Seong-soo wraz z żoną i dwójką dzieci wiedzie sielskie życie w zamożnej dzielnicy Seulu, tym czasem jego brat, z którym nie miał kontaktu od dzieciństwa wiedzie smutny żywot w dzielnicy społecznych wyrzutków. Pewnego dnia mężczyzna postanawia go odszukać, próżno jednak wędruje po nędznych lokalach. Mieszkanie brata jest opuszczone, ale wydaje się, że wbrew wszelkim informacjom facet nie mieszkał tam sam. RECENZJA
5. Geoul sokeuro/ Lustro (2003)
Młody policjant i mistrz strzelectwa w jednej osobie odchodzi ze służby po tym, jak przyczynił się do śmierci partnera. Co często jest mu wypominane, popełnił gafę strzelają w lustrzane odbicie napastnika zamiast w niego samego. Teraz obejmuje posadę szefa ochrony w budynku galerii handlowej, gdzie prezesem jest jego wuj. Galeria ma wyjątkowego pecha, bo tuż przed otwarciem doszło w niej do poważnego pożaru, w którym zginęło kilka osób w tym jedna z bliskim współpracownic dyrektora. Teraz przy ponownej próbie otwarcia galerii dochodzi do kilku kolejnych bardzo tajemniczych zgonów. Woo Yeong-min wierzy, że ma to związek z lustrami umieszczonymi w budynku, jednak detektyw prowadzący sprawę szuka bardziej przyziemnych przyczyn śmierci pracowników. Kto ma rację? RECENZJA
6. Boon-hong-shin/ Czerwone pantofelki (2005)
Na stacji metra licealistka czekająca na koleżankę znajduje porzucone na peronie różowe szpilki. Zauroczona ich 'wątpliwą’ urodą, wkłada je na stopy. Wkrótce pojawia się jej koleżanka, która również zachwyca się butami. Zabiera je kumpeli i gdy już kroczy w nich dumnie w podziemiach metra jakaś nienazwana siła odbiera jej buty… wraz ze stopami. RECENZJA
7.APT/ Apartament (2006)
W niefortunnym apartamentowcu „Fortune” co wieczór o godzinie 21:56 gasną światła, a nazajutrz okazuje się, że ktoś z mieszkańców pożegnał się z życiem. To co było brane za falę samobójstw, wkrótce nabiera kryminalnego znaczenia. Światkiem niepokojących wydarzeń jest 'sąsiadka z naprzeciwka’, mieszkająca w podobny apartamentowcu, typowym dla przedmieść Seulu i w zasadzie każdego dużej metropolii, Se-jin Oh. Kobieta mieszaka samotnie i skupia się na karierze zawodowej. Gdy pewnego wieczora wraca do domu w metrze napotyka płaczącą kobitę w czerwieni. Se-jin ją ignoruje wtedy,a ta podchodzi do krawędzi peronu i zadaje bohaterce pytanie: Czy nie czujesz się samotna? Jest to pytanie wielkiej wagi dla całego scenariusza horroru, nie tylko dlatego, że w chwile po tym jak padło, kobieta w czerwieni popełni samobójstwo. RECENZJA
8. Geom-eun sa-je-deul aka The Priests (2015)
Egzorcysta ksiądz Kim stara się pomóc młodej dziewczynie, którą wedle jego opinii opętał demon. Yeong-sin znajduje się w śpiączce po próbie samobójczej, a ojciec Kim próbuje znaleźć nowego pomocnika by kontynuować rytuał. Tak trafia do niego młody Diakon Choi. RECENZJA
9. Si-gan-wi-ui jib aka The house of disappeared (2017)
Kang Mi-hee zostaje skazana na dwadzieścia pięć lat więzienia za podwójne zabójstwo, męża i synka. Zostaje złapana z nożem w dłoni nad zwłokami tego pierwszego, zaś ciało syna nigdy nie zostało odnalezione. Po odsiedzeniu wyroku, sędziwa kobieta wraca do swojego domu, gdzie dopadają ją duchy przeszłości. Może to sumienie, a może w domu Kang Mi-hee faktycznie dzieje się coś strasznego? Młody wikary miejscowej parafii jako jedyny wydaje się interesować staruszką i jako jedyny dopuszcza możliwość, że nie ona odpowiada za tragedię z przed lat. RECENZJA
10. Hae-bing aka Bluebeard/ Sinobrody (2017)
Seung-hoon jest lekarzem zatrudnionym w małej klinice. W pracy wykonuje głównie badania gastroskopii. W czasie jednego z nich, uśpiony pacjent zaczyna zdradzać szczegóły pewnego zdarzenia, konkretnie opisuje jak pozbyć się zwłok. Seung-hoon jest zdziwiony tym bardziej, że pacjentem jest staruszek z sąsiedztwa. Mężczyzna zaczyna uważnie przyglądać się staruszkowie i jego rodzinie, szczególnie synowi i wnukowi. RECENZJA
11. A-ka-si-a aka Acacia/ Akacja (2003)
Młode bezdzietne małżeństwo decyduje się na adopcję osieroconego chłopca. Małego Jin-sung poza ogromnym zapałem do rysowania cechuje pewna melancholia. Chłopczyk silniejszą więź nawiązuje z obumarłym drzewem w ogrodzie nowych rodziców niż z nimi samymi. Sprawa pogarsza się jeszcze bardziej, gdy na świat przychodzi kolejne dziecko, rodzony syn małżonków. Wkrótce po tym chłopczyk znika. RECENZJA
12. Go-hyang-i: Jook-eum-eul Bo-neun Doo Gae-eui Noon/ Kot (2011)
Młoda pracownica sklepu/ salonu piękności dla zwierząt cierpi na poważną klaustrofobię. Jej problemy pogłębiają się gdy przygarnia 'osieroconego kota’, którego właścicielka zginęła w dość podejrzanych okolicznościach. So-Hee otacza należytą opieką futrzaka jednak z czasem kot zaczyna zachowywać się co najmniej dziwnie, a ona zaczyna mieć halucynacje, w których widzi małą dziewczynkę. Kluczem do rozwiązania tajemnicy jest nie kto inny jak tytułowy kot – a raczej koty. RECENZJA
13. Eoh-neu-nal-gap-ja-gi D-Day/ Współlokatorki (2006)
Bo-Ram, młodziutka przyszła studentka postanawia udać się na roczny kurs przygotowawczy w placówce, która dzięki niezwykle rygorystycznym zasadom zapewnia młodym dziewczyną najlepsze przygotowanie do nauki na Uniwersytecie. Trafia do czteroosobowego pokoju wraz z trzema dziewczynami, niezbyt rozgarniętą gadułą Eun-soo, zbuntowaną Da-Young i prymuską Yoo-Jin. Narratorka opowieści przedstawia rok z życia w upiornej szkole, gdzie rygor graniczący z terrorem już raz stał się przyczyną tragedii. Dziewczęta muszą przetrwać do dnia końcowego egzaminu. RECENZJA
14. Sil-jong aka Missing (2009)
Hyeon-a wraz ze swoim chłopakiem odwiedzają małą restaurację na prowincji. Jej właścicielem jest niejaki Pan-kon, który od razu wzbudza podejrzenie dziewczyny. Nie spodziewa się ona jednak, że starszy mężczyzna o przebiegłym spojrzeniu jest seryjnym mordercą, a ona będzie jego trzecią ofiarą. Podczas gdy Hyeon-a przeżywa katusze więziona przez Pan-kon, jej siostra Hyeon-jeong rusza na jej poszukiwania. RECENZJA
15. Telmisseomding aka Tell me something (1999)
W Seulu grasuje seryjny zabójca. Wcale nie stara się ukrywać efektów swoich zbrodniczych działalności, wręcz przeciwnie, porzuca rozczłonkowane ciała, gdzie popadnie, najlepiej w miejscach publicznych. Co więcej kompletuje zwłoki wrzucając do jednego worka części ciał należące do różnych osób.
Detektyw Cho starając się powiązać ze sobą ofiary natrafia w końcu na punkt wspólny. Jest nim śliczna Chae Su-Yeo, którą z każdym z zabitych mężczyznom łączyła jakaś relacja. Teraz wystarczy wytypować z otocznia kobiety osobę, która potencjalnie mogłaby chcieć zaimponować jej takim czynem. Problem w tym, że życie Chae Su-Yeo jest bardzo pogmatwane, a przeszłość stanowi dla niej czarną dziurę. Kobieta będzie musiała przypomnieć sobie pewne nieprzyjemne historie ze swojego dzieciństwa by tym sposobem wyciągnąć na światło dzienne tożsamość zabójcy. RECENZJA
16. Sin-de-rel-la/ Kopciuszek (2006)
Matka Hyunsu jest chirurgiem plastycznym. Ma lekką obsesje na punkcie zewnętrznego piękna. Dba o urodę swojej córki, jej koleżankom proponuje operacje. Poprawa wyglądu skalpelem Yoon- hee okazuje się mieć niszczący wpływ na psychikę pacjentek. Dziewczyny jedna po drugiej okaleczają się i umierają uprzednio doświadczając upiornych wizji ducha obecnego wraz z nimi na sali operacyjnej. Hyunsu bacznie przygląda się tym wydarzeniom, a rozwiązania zagadki szuka w piwnicy swojego domu. RECENZJA
Tyle ode mnie Moi Drodzy, bawcie się strasznie.
