Najlepsze książki na jesień, czyli groza z jesiennym vibem
Drodzy! Przeszukałam dla Was zasoby bloga by przedstawić Wam skromną listę najlepszych – moim zdaniem – grozowych pozycji na jesień. Starałam się skupić na książkach, których akcja przypada na jesienne miesiące i te mające takowy vibe. Zajadajcie!
1. Październikowa rdza – Agnieszka Kuchmister
Jest rok 1996 w małym Dolnośląskim miasteczku Szwarzeb kiedy Agata Kot natrafia na ostatni ślad zganionej w 1989 roku Alicji Wicher. Trzyma w rękach tę samą książkę, którą wyraźnie zafascynowana, czytała zaginiona maturzystka. Nie jest to lektura przypadkowa, bo stanowi swego rodzaju monografię historii regionu. Córka grabarza rozmawiająca z duchami czuje się w jakiś sposób związana z zaginioną Alicją. Wkrótce okaże się, że tajemnica Alicji jest tak naprawdę tajemnicą całego miasta.
Opowieść zawieszona gdzieś poza czasem, albo między czasami. Nie znajdujemy się ani na jej końcu ani na początku. Jesteśmy pomiędzy i to jest chyba najlepszy punkt widokowy na tę historię. Historię nie tylko ludzi, ale i miejsca, które jest jakby odrębnym bohaterem i snuje swoją własną opowieść z mchu, kory drzew, mgły i suchych liści. Dolny Śląsk, tak zwane ziemie odzyskane to fascynujące miejsce. Rozdarte, przepołowione w półkroku historii naszego kraju. Opuszczone i zasiedlone, jest jak człowiek o dwóch duszach, bo przecież nie wszystko można zabrać ze sobą do nowej rzeczywistości. RECENZJA
2. Kuklany las – Anna Musiałowicz
Syn Martyny nie wraca z wyprawy do lasu. A przynajmniej taka jest jej pierwsza myśl, gdy widzi na progu chłopca mającego być jej Maćkiem. Dziwne zachowanie jedynaka zrzuca na karb zmęczenia, złego samopoczucia i wszystkiego, co jest wstanie uciszyć rozrywający krzyk w głowie: To nie jest Twój syn. W tym samym lesie stara kobieta czeka na śmierć. Potrzebuje jeszcze odrobiny czasu by zdołać dotrzymać obietnicy danej córce. Przecież nie może zostawić jej samej. RECENZJA
3. Drood – Dan Simmons
Na okładce książki widzimy dziwną postać, która raczej nie miała by szansy istnieć – oto Drood. Żywy trup, hipnotyzer, egipski zbrodniarz, wyznawca pradawnych kultów, którego Dickens spotkał pod Staplhurst. Spotkał tam Drooda krążącego wśród zwłok ofiar katastrofy, wśród dogorywających i ocalałych. Dickens zafascynowany przedziwną postacią postanawia go odnaleźć. Tak zaczynają się dla niego lata podróży po najbardziej odrażających zakamarkach Londyńskich podziemi, gdzie zdaje się być królestwo Drooda. Towarzyszyć mu przy tym będzie „wierny przyjaciel”, jego młodszy „uczeń”, Wilkie. Powieść poza tym, że przeprowadza czytelnika po najbardziej odrażających i nieludzkich miejscach funduje nam psychodeliczna przejażdżkę w głąb umysłu Wilkiego, który próbuje odgadnąć jaka role w życiu Dickensa ,a także w końcu i jego, pełni tajemniczy Drood. Tło powieści jest tak mroczne jak tylko jesteśmy w stanie to sobie wyobrazić. RECENZJA
4. Szczelina – Jozef Karika
Na świecie istnieją miejsca, w których ludzi znikają częściej niż gdziekolwiek indziej. Miejsca owiane tajemnicą, miejsca zdarzeń, których nie można wytłumaczyć w racjonalny sposób. Miejsca graniczne gdzie jeden krok wystarczy by wpaść w inną rzeczywistość.
Słowacki bloger, Igor w czasie pracy przy rozbiórce budynku dawnego szpitala psychiatrycznego w Żylinie odkrywa stary sejf. W jego wyobraźni znalezisko zapewnia mu bogactwo, ale zamiast kosztowności w sejfie znajduje dokumentacje i nagrania dotyczące historii choroby niegdysiejszego pacjenta placówki. Postanawia zgłębić przypadek Waltera Fischera, który pewnego dnia wyszedł w góry i zaginął by powrócić kompletnie obłąkany. Tak zaczyna się fascynacja Igora zaginięciami ludzi w górach Trybecz na Słowacji. RECENZJA
5. Kobieta w czerni – Susan Hill
Powieść wspaniale buduje klimat i to jest jej główna zaleta. Autorka nie szczędzi przestrzeni na opisanie tła wydarzeń malując przed oczami czytelnika obraz Wężowych Moczar, do których w listopadzie przybywa nie świadomy ich złowrogiej atmosfery młody notariusz Arthur Kipps. Całkowicie podążamy się w nastrojowości dawnej Anglii, tym razem nawet jedną stopą nie sięgając czasów współczesnych. RECENZJA
6. Dom z liści – Mark Z. Danielewski
Młody chłopak przedstawiający się nam jako Johnny Wagabunda odnajduje w mieszkaniu zmarłego staruszka dziwny notes. Okazuje się, że nieżyjący Zampano miał swego rodzaju obsesje na punkcie pewnego filmowego projektu znanego jako „Relacja Navidsona”. Johnny nie mając chyba nic ciekawszego do roboty postanawia zagłębić się w zapiski starego. Tak poznaje historię filmu dokumentalnego nakręconego przez Willa Navidsona, cenionego fotoreportera, który pewnego dnia odkrył w swoim domu inny wymiar. RECENZJA
7. Listopad – Agnieszka Kuchminster
Jedenaście opowiadań – jakby na cześć jedenastego miesiąca w roku – pióra Agnieszki Kuchmister to przepełnione melancholią teksty, nad którymi unosi się aura niesamowitości i grozy. Grozy cierpkiej i bardzo samoświadomej. Przepiękny styl zaklina w słowach zapomniany świat dawnych ludowych wierzeń, na powrót powołując do życia zapomnianych bohaterów starych baśni. Kilka ukłonów ku współczesności przypomina nam, że to wciąż ten sam świat w którym żyjemy, tylko o tym zapomnieliśmy. RECENZJA
8. Listopadowe porzeczki – Andrus Kivirähk
Zimne listopadowe dni mieszkańców XIX wiecznej estońskiej wsi wypełnia niestrudzona walka o przetrwanie. Trochę sprytu i wiedza tajemna o świecie nadprzyrodzonym są tu bardzo pomocne. Zawsze można skorzystać z pomocy Kratta, lub udać się do wiedźmy, a jak złodziejstwo w baronowej spiżarni wyjdzie bokiem z pomocą przyjdzie wiejski znachor. RECENZJA
9. Zamek Vogelöd – Rudolf Stratz
Jesień roku 1850 w Bawarii. Pan na zamku Vogelöd Hrabia von Vogelschrey zaprasza na coroczne polowanie. Szacowni panowie i piękne panie zjeżdżają w malownicze górskie tereny nie wiedząc, że czekają ich dodatkowe animacje nieprzewidziane w programie imprezy. Niespodziewanie w zamku pojawia się dwoje zaciekłych wrogów: Mette, wdowa po świętobliwym hrabim Peterze-Paulu i młodszy brat zmarłego, hrabia Oetsch. Ciemne korytarze wypełniają się szeptami. Niektóre mówią, że oto bezczelny bratobójca pcha się na salony, inne, że za śmiercią pierwszego męża Mette stoi jej drugi mąż, bądź ona sama. RECENZJA
Dodaj komentarz